ظهرها خطّه - رحمه اللّه تعالى . و بالجمله : جلالت اين سيد معظم زياده از آن است كه ذكر شود . تلمذ كرده بر جناب بحر العلوم و محقّق قمى و حاجى ملا مهدى نراقى و آقا سيد محسن « 1 » و آقا سيد على « 2 » و در عبادت و دعا و مناجات با قاضى الحاجات و نوافل و اوراد حكايات بسيار از آن جناب نقل شده و فوايدى كه از آن بزرگوار بر فقرا و سادات و طلاب علوم مىرسيده زياده از آن است كه ذكر شود . گفته شده : در روزهاى « 3 » غدير ، تجار اصفهان هركسى به فراخور حال خود از صد و دويست تومان و كمتر و بيشتر خدمت آن جناب مىدادند كه به فقرا بذل فرمايد . و گويند كه ، دو باب دكان از خود داشت كه مخصوص فقرا قرار داده بود : يكى نانوايى و ديگرى قصابى . و جماعت بسيارى بودند كه از آن بزرگوار موظف بودند و آن جناب اقامهء حدود بسيار فرموده گويند : كسانى را كه به دست خويش به جهت اقامهء حد بر آنها به قتل رسانيده هشتاد يا نود ، و به قولى صد و بيست نفر بوده و اغلب ايشان در مقبرهء واقعه بر در خانهء آن بزرگوار به خاك رفته‌اند . و نوادر و آثار آن مرحوم بسيار است و مقام نقلش نيست . و در روز يك‌شنبه دوم ربيع الاول سنهء 1260 در اصفهان وفات كرد در جنب مسجدش به خاك سپرده شد رحمه اللّه . صاحب روضات قصيده در مرثيهء او گفته « 4 » و در

--> ( 1 ) . آقا سيد محسن اعرجى ( 2 ) . سيد على صاحب رياض ( 3 ) . محقّق داماد در كتاب اربعة ايام خود گفته كه : پادشاه غفران دستگاه رضوان آرامگاه ، شاه طهماسب ( حفه اللّه برحمته و غفرانه ) ساير عيدها را به روز عيد غدير ، موقوف مىداشت و در روز عيد غدير جشنى عظيم موافق شرع مقدس مىآراست و مجتهدين مذهب و علماى دين را در اين روز به خلعت‌هاى فاخره و به انعامات وافره مخصوص مىساخت و امرا و وزرا و اركان دولت قاهره را مناصب و مراتب مىافزود و فقير سه عيد غدير را در مجلس همايون آن پادشاه دين پناه مغفور مبرور ادراك كرده‌ام ( على ابن المؤلف رحمه اللّه ) ( 4 ) . و حاجى ميرزا عبد الرحيم فسائى متخلص به « عشرت » كه وحيد اوان و نادره دوران بوده - با آن‌كه در عداد شعرا شمرده مىشود در حق او گفته‌اند كه : از سن بيست و پنج سال تا آخر عمر به اختيار ، تارك نوافل و تهجّد نگشت تا به واجبات چه رسد و در سنه 1263 به رحمت الهى پيوست ، قصيده‌اى در مرثيه